Als niet iedereen kan vluchten: noodsituaties met beperkte mobiliteit

In een ziekenhuis is iedereen kwetsbaar als het misgaat. Maar patiënten die niet zelfstandig kunnen lopen, zitten in een rolstoel, liggen in een bed of aan een infuus zitten, vormen echt een extra uitdaging tijdens een noodsituatie.

Waarom beperkte mobiliteit anders is

Bij een gewone ontruiming denk je al snel aan lopen naar de uitgang. In een ziekenhuis werkt dat niet zo simpel. Veel patiënten kunnen niet zelfstandig bewegen. Dat betekent dat medewerkers moeten helpen met verplaatsen, vaak met speciale hulpmiddelen en slimme routes. Onderzoek laat zien dat juist mensen met beperkte mobiliteit meer tijd en aandacht nodig hebben tijdens evacuaties, omdat zij bijvoorbeeld meer ruimte innemen en niet snel kunnen lopen zoals anderen.

Evacuatieplanning vraagt om maatwerk

Zorginstellingen moeten rekening houden met verschillende groepen patiënten: sommigen kunnen lopen, anderen hebben een rolstoel nodig of een bed met apparatuur zoals infuusmaterialen of zuurstof. Dit vraagt om een duidelijke planning van routes, hulpmiddelen en teams om te helpen. Zonder goede voorbereiding kan dit leiden tot vertraging en stress op het moment dat het echt nodig is.

Rollen van zorgmedewerkers en hulpmiddelen

Wie begeleidt een patiënt uit bed? Wie zorgt dat infuus en zuurstof veilig meegaan? En wie assisteert iemand in een rolstoel? Het gebruik van evacuatiehulpmiddelen zoals speciale stoelen of matten kan helpen om mensen veilig en comfortabel te verplaatsen. Dit soort scenario’s kun je perfect nabootsen met tabletopoefeningen.

Oefenen maakt echt verschil

Door dit soort situaties regelmatig te bespreken en te oefenen – bijvoorbeeld met een tabletopset – weet je team beter wat te doen als het écht misgaat. Je ontdekt knelpunten in routes, je oefent rollen en je maakt afspraken over wie welke taak pakt. Dat geeft niet alleen structuur, maar ook rust als het spannend wordt.